Monday, 21 November 2011

ചുമ്മാ നോക്കി നില്‍ക്കാതെ വലിച്ചു കെട്ടെടാ ...!


കഴിഞ്ഞ പോസ്റ്റിന്‍റെ ബാക്കി .
    അങ്ങിനെ ക്യൂ നിന്ന് എന്‍റെ ഊഴം വന്നപ്പോള്‍ കാസറ്റും{കാസര്ട്ടു ,മണ്ണെണ്ണ}വാങ്ങി വീട്ടില്‍ പോയി സുഖമായി കിടന്നുറങ്ങി...! {തെറി പറയരുത്.}

    
    ഇനി അടുത്ത കഥ ആരംഭിക്കാന്‍ പോവുകയാണ്.അതായത് ചുമ്മാ ഇരുന്ന ഒരുത്തന്‍ കേറി അംഗനവാടി വെല്‍ഫയര്‍ കമ്മിറ്റി{അതെന്താ സാധനം എന്ന് അദ്ധേഹത്തിനു ഇപ്പോഴും അറിയില്ല}യുടെ രക്ഷാധികാരി ആയ കഥ.അപ്പൊ തുടങ്ങാം ല്ലേ.

    ന്നും പതിവ് പോലെ ഒരു സാധാരണ ദിവസം ആയിരുന്നു.സുബഹി നിസ്ക്കാരം കഴിഞ്ഞു ഉപ്പ പോയി എന്നുറപ്പ് വരുത്തിയതിനു ശേഷം നേരെ പുതപ്പിനടിയില്‍ കയറുകയും കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഉമ്മ ഉണ്ടാക്കുന്ന ദോശയുടെ മണം മൂക്കിലടിച്ചപ്പോള്‍ പതുക്കെ എണീല്‍ക്കുകയും ചെയ്തു.ബ്രഷും പേസ്റ്റും എടുത്തു നേരെ കുളത്തില്‍ പോയി തൊള്ളയും മോറും{ചില സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഇതിനു വായയും മുഖവും എന്നും പറയും}കഴുകി നേരെ അടുക്കളയിലേക്കു നടന്നു.സ്ഥിരം കസ്റ്റമര്‍ ആയത് കൊണ്ട് ഒന്നും ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നില്ല.മുമ്പ്‌ വല്യുപ്പ ചായ കുടിച്ചിരുന്ന വലിയ കുത്തിഞ്ഞാണം{ഇതിനു ഇനി മലയാളത്തില്‍ എന്താണാവോ പറയുക.ഏതായാലും മൂന്നു ഗ്ലാസില്‍ കൊള്ളുന്ന ചായ അതില്‍ കൊള്ളും}നിറയെ ചായയും ഉമ്മാക്ക് രണ്ടെണ്ണം എടുത്തു വെച്ച്{അതും അവസാനം ഇങ്ങു പോരും} ബാക്കി ദോശയും തലേന്നത്തെ മീന്‍ കറി ചൂടാക്കിയതും മുമ്പില്‍ വന്നു.


   ങ്ങിനെ രാവിലെ തന്നെ ചെറുപ്പത്തില്‍ ദോശയും പുട്ടും ഒന്നും കിട്ടാത്തതിന്റെ ദേഷ്യം മുഴുവന്‍ ആ പാവം ദോശയോടു തീര്‍ത്തിട്ട് നേരെ പുറത്തിറങ്ങി.പിന്നെ സാധാരണ പോലെ നേരെ തറവാട്ടില്‍ പോയി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ ആകെയുള്ള രണ്ടു സഖാക്കളില്‍ ഒരാളായ വല്യുപ്പ വരുത്തിയിരുന്ന ദേശാഭിമാനിയും, പിന്നെ ദേശാഭിമാനിയും വല്യുപ്പ മുറുക്കി തുപ്പുന്ന കൊളാംബിയും ഒരേ മനസ്സോടെ കാണുന്ന കടുത്ത ലീഗുകാരന്‍ ചെറിയ എളാപ്പ വരുത്തുന്ന ചന്ദ്രികയും ആദ്യം സ്പോര്‍ട്സ്‌  പേജു തൊട്ടു അവസാനം ഫസ്റ്റ് പേജു{എന്‍റെ പത്ര വായന അങ്ങിനെ ആണ്.ആദ്യം കായികം}വരെ വായിച്ചു തീര്‍ത്തു.അവിടെ നിന്ന് എളാമ്മ തന്ന കട്ടന്‍ ചായയും കുടിച്ചു റോഡിനു മറുവശത്തുള്ള രണ്ടാമത്തെ എളാപ്പയുടെ വീട്ടിലേക്കു.കുറച്ചു പുരോഗമന ചിന്താഗതി ഉണ്ട് എന്നുള്ള അഹങ്കാരം കൊണ്ട് അവിടെ മലയാള മനോരമയേ വരുത്തൂ.അതും ഖത്തം തീര്‍ത്തു കൊണ്ട് അങ്ങാടിയിലെ ക്ലബ്ബിലേക്ക്.അവിടെ മലയാള പത്രങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ സ്പോര്‍ട്സ്‌ പേജു കുറച്ചു വിശാലമായി ഉള്ള മാതൃഭുമി,സിറാജ് തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടാവും.


    ങ്ങിനെ രാവിലെ എട്ടു മണി ആയെപ്പോഴേക്കും പത്ര വായന ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു ഇനിയെന്ത് എന്ന് കരുതി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് നാട്ടിലെ കുറച്ചു പിള്ളേര്‍ ഞാന്‍ ഇരിക്കുന്ന ക്ലബ്ബിന്‍റെ അടുത്തുള്ള പള്ളി കമ്മിറ്റിയുടെ കല്യാണസാധനങ്ങള്‍ വാടകക്ക് കൊടുക്കുന്ന കടയില്‍ നിന്നും കസേരയും പന്തല്‍ കെട്ടുന്ന സാധനങ്ങളും മറ്റും എടുത്തു കൊണ്ട് പോകുന്നു.ഞങ്ങളുടെ നാട്ടില്‍ ആണെങ്കില്‍ അന്ന് കല്യാണമോ മറ്റോ ഒന്നും ഇല്ല താനും.ഇനി ഞാന്‍ അറിയാത്ത വല്ല പരിപാടിയും.കൂട്ടത്തില്‍ ഒരുത്തനോടു ..
ഡാ ,എന്താടാ പരിപാടി ..?
നമ്മുടെ അംഗനവാടിയുടെ വാര്‍ഷികം ആണ് ഇന്ന് ..പാട്ടും പരിപാടിയും ഒക്കെയുണ്ട് ..
അല്ല  ,ആരൊക്കെ ഉണ്ട് ..
എല്ലാവരും  ഉണ്ട് ,അംഗന്‍വാടിയിലെ ടീച്ചര്‍മാരും ചെക്കന്മാരും ഒക്കെയുണ്ട് ..പഞ്ചായത്ത് പ്രസിഡന്റ്ടും മമ്മുണ്ണി ഹാജി{നാട്ടിലെ കാരണവര്‍ ,ലീഗ് നേതാവ് ,മൂപ്പര് ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ എന്നെ പോലെയുള്ള മാന്യമ്മാര്‍ക്ക് ആ പരിപാടിയില്‍ പങ്കെടുക്കാം എന്നാണു വെപ്പ് } ഒക്കെ വരും ..
ആഹാ  ..എപ്പളാ പരിപാടി ..
പത്തു  മണിക്ക് തൊടങ്ങും ..നിങ്ങള്‍ പോരുന്നോ ..
എന്നാ ഒരു നാല് കസേര അല്ലെങ്കില്‍ വേണ്ട ഒരു സ്റ്റൂള്‍ ഇങ്ങെടുക്ക് ..ഞാനും ഉണ്ട്.
    ങ്ങിനെ ചുമ്മാ ഇരുന്ന ന്യൂട്ടന്റെ തലയില്‍ ആപ്പിള്‍ വീണ പോലെ ചുമ്മാ വല്ല വയനാട്ടിലേക്കും പോകേണ്ടിയിരുന്ന എന്‍റെ മുന്നില്‍ അംഗന്‍വാടി വാര്‍ഷികം വന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.പിന്നെ എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു.അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ എല്ലാം ചീള് പിള്ളേര്‍ ..സ്റ്റേജ് കെട്ടാനും പന്തല്‍ കെട്ടാനും ഒക്കെ അവര്‍ തന്നെ.ഞാന്‍ ചെന്ന് എല്ലാം ഒന്ന് വീക്ഷിച്ചു.എല്ലാം ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ കേള്‍ക്കുന്ന പിള്ളേര് തന്നാ.പോരാത്തതിന് അവരുടെ ഫുട്ബാള്‍ പൊട്ടിയപ്പോള്‍ പുതിയത് വാങ്ങാന്‍ വേണ്ടി ക്ലബ്ബില്‍ പിരിവിട്ടപ്പോള്‍ ആകെ കിട്ടിയ നൂറ്റി അമ്പതു കൊണ്ട് ബോള്‍ കിട്ടില്ല എന്നും കരുതി ഇരുന്ന അവര്‍ക്ക് നാന്നൂറ് കൊടുത്തു പുതിയ ബോള്‍ വാങ്ങി കൊടുത്തത് മറക്കാനായിട്ടുമില്ല . പിന്നെ നോക്കി നിന്നില്ല.എല്ലാം ഞാന്‍ സ്വയം അങ്ങ് ഏറ്റെടുത്തു..എടാ അതങ്ങനെ അല്ല.വലിച്ചു കെട്ട് ,അത് നല്ലവണ്ണം മുറുകിയിട്ടുണ്ടോ ,തുടങ്ങി എന്‍റെ സകല അറിവുകളും വിദ്യകളും ഞാന്‍ അവിടെ വാരി വിതറി.ജീവിതത്തില്‍ അത് വരെ സ്റ്റേജോ പന്തലോ കെട്ടി പരിചയം ഇല്ലാത്ത ഞാന്‍ ആഴ്ച്ചക്ക് രണ്ടും മൂന്നും കല്യാണത്തിന് പന്തല്‍ ഇടുന്ന പിള്ളേരെ പന്തല്‍ പണി പഠിപ്പിച്ചു.....!

അംഗന്‍വാടിയും സ്റ്റേജ് കെട്ടുന്ന പിള്ളേരും 
 
ഞാന്‍ നേതൃത്വം കൊടുത്ത ആദ്യ സ്റ്റേജ് പണി പുരോഗമിക്കുന്നു

മുറുക്കി കെട്ടെഡാ ...



മൈക്ക്‌ ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാന്‍ ആകുമ്പോള്‍ വിളിക്ക് ,ഞാന്‍ ഇവിടെ ഒക്കെ കാണും 
താര്‍പ്പായി {ഈ കാണുന്ന സാധാനം}
എവിടെയാണാവോ ഇതിന്‍റെ തുടക്കം ..ബിച്ചിമാന്‍ സൂക്ഷ്മ നിരീക്ഷണത്തില്‍
ഇടയ്ക്കു ഇത്തിരി പ്രകൃതി ഭംഗി ആസ്വദിക്കാം 

ഇത് സ്ത്രീകള്‍ക്ക് നില്‍ക്കാനുള്ള സ്ഥലം ..






       അപ്പൊ എല്ലാം പറഞ്ഞ പോലെ ,ബാക്കി
                                                         തുടരും

Saturday, 12 November 2011

"കാസറ്റ് " ഉണ്ടോ കുറച്ചു എടുക്കാന്‍ ...!

      


           എനിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ഈ ബ്ലോഗ്‌ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഇതൊക്കെ എഴുതാനാണ്.എന്തിനാണ് ഇതൊക്കെ എഴുതി ആള്‍ക്കാരെ കൊണ്ട് പറയിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല .പക്ഷെ ഇതൊക്കെ അല്ലെ ഒരു രസം.എനിക്ക് തന്നെ ആലോചിക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതവും ചിലപ്പോള്‍ ചിരിയും വരുന്ന കൊച്ചു കൊച്ചു കാര്യങ്ങള്‍ എഴുതാന്‍ ,എന്നിട്ട് അത് ആരെങ്കിലും വായിച്ചു ഡാ ഫൈസൂ ,ഇജ്ജ്‌ ആളു പുലിയാടാ " എന്ന് പറയുന്നതു കേള്‍ക്കുക ഇതൊക്കെ അല്ലെ ഒരു രസം ..!{ഞാനാരാ മോന്‍ }

    മുമ്പ്‌ എഴുതിയ കുറെ "തുടരും" ഉണ്ട് എങ്കിലും അതൊന്നും തുടരാന്‍ എനിക്ക് താല്‍പര്യമില്ല.ഒരു വിഷയം ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞാല്‍ പിന്നെയും അത് എഴുതാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല.എന്നാല്‍ ഒരു വിഷയം എഴുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കാനും ചിലപ്പോ കഴിയില്ല.ബൂലോക മടിയന്‍ .അപ്പൊ പുതിയ പുതിയ വിഷയങ്ങള്‍ എഴുതാം.മനസ്സില്‍ തോന്നുന്നത് അപ്പൊ അങ്ങ് എഴുതുക,പിന്നെ അങ്ങോട്ട്‌ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതിരിക്കുക ഇതാണ് എന്‍റെ പോളിസി ....!

 
     ഇത് ഇപ്രാവശ്യം നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ കണ്ട ഒരു കാഴ്ച ആണ് .എന്‍റെ കല്യാണം തീരുമാനിച്ച ശേഷം അതിന്‍റെ ഒരുക്കങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഏതോ ഒരു താത്ത ഉമ്മാനോട് കല്യാണത്തിന് ചോറ് വെക്കുമ്പോള്‍ അതിലേക്കു ആവശ്യമായ സാധങ്ങള്‍ വിവരിച്ചു കൊടുത്തു.അതായത് ബിരിയാണി വെക്കാന്‍ വരുന്ന പണിക്കാര്‍ക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങള്‍ .കത്തിക്കാന്‍ വേണ്ടി ചെരട്ടയും വിറകും ഒക്കെ വേണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അതൊക്കെ തറവാട്ടില്‍ പോയി ചാക്കില്‍ കെട്ടി കൊണ്ട് വരേണ്ട ചുമതല എന്‍റെ ചുമലില്‍ ആയി.അങ്ങിനെ അത് വരെ നാട്ടില്‍ ഹാഫിസ്‌ എന്നും പറഞ്ഞു സമയാസമയം വെള്ള തുണിയും എടുത്തു പള്ളിയില്‍ പോകുക,വൈകുന്നേരം ആയാല്‍ ആരും കാണാതെ മലയില്‍ പോയി ഫുട്ബാള്‍ കളിക്കുക തുടങ്ങിയ വല്യ വല്യ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്തു ദീസന്റ്റ്‌ ആയി നടന്ന ഞാന്‍ ഒരു കള്ളി തുണിയും ടീഷര്‍ട്ടും ഉടുത്തു ചാക്കും തലയില്‍ വെച്ച് വെറും ഒരു ചുമട്ടുകാരനായി.അങ്ങിനെ ഒരു അഞ്ചാറ് തവണയായി തറവാട്ടിലെ സകല ചിരട്ടകളും വിറകുകളും പെറുക്കിയെടുത്തു എന്‍റെ വീട്ടില്‍ കൊണ്ടിട്ടു.ഓരോ പോക്കിനും വരവിനും ഇരുപതു രൂപയുടെ ഓരോ zeven up ബോട്ടിലും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.സെവന്‍ അപ്പിന്റെ ബോട്ടിലുകളുടെ എണ്ണം കണ്ടു ഇടക്കെപ്പോഴോ പെങ്ങളുടെ വക ഒരു കമെന്റും .."ഇതിലും ഭേദം വല്ല പണിക്കാരെയും വിളിക്കുകയായിരുന്നു,അവര്‍ക്ക് പത്തോ അഞ്ഞൂറോ കൊടുത്താല്‍ മതിയായിരുന്നു".....!

    അങ്ങിനെ സംഭവ ബഹുലമായ വിറകു കൊണ്ട് വരല്‍ കര്‍മത്തിന് ശേഷം തളര്‍ന്നു അവശനായി ഇരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കി ഉള്ളിലേക്ക് പോയ ആ പഴയ താത്ത വീണ്ടും ഉമ്മയോട് പറഞ്ഞു ."എടീ ഈ ചെരട്ടെ ഒയിച്ചാന്‍ "കാസറ്റ് " ഇന്‍ഡോ  ഇബിടെ ?.{ഈ ചെരട്ടയില്‍ ഒഴിക്കാന്‍ കാസറ്റ്{മണ്ണെണ്ണ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു } ഉണ്ടോ ഇവിടെ എന്നാണു ചോദ്യം }.

ഉമ്മ ;അള്ളാടീ ,ഇബിടെ കാസറ്റൊന്നും ഇല്ല...

താത്ത ;ഇന്നാ ഭേകം പോയി റേസന്‍ സാപ്പിന്നു മാങ്ങി ബെചോളി ,ഇന്നലെ കാസറ്റ് ബന്നീന്നു ആരോ പര്‍ഞ്ഞ് കേട്ട് ...ഇബിടെ റേസന്‍ കാര്‍ഡ് ഇല്ലേ ..

  ഉമ്മ ഉടന്‍ തന്നെ എവിടെയോ കിടന്ന ഒരു ബുക്കും കയ്യില്‍ ഒരു കന്നാസും ആയി എന്‍റെ അടുക്കല്‍ വന്നിട്ട് " ന്റെ കുട്ടി മണ്ടി പോയി ആ റേഷന്‍ പീട്യെന്നു കുറച്ചു കാസറ്റ് മാങ്ങി കുണ്ടോന്നാണി ..മണ്ടി ചെല്ല് ,തീര്‍ന്നു പോകും.!.കാസറ്റ് എന്താ എന്നറിയാത്ത,റേഷന്‍ ഷാപ്പില്‍ ഇത് വരെ പോകാത്ത,അതെവിടെ എന്നറിയാത്ത എന്നോടാണ് ഉമ്മ യാതൊരു ദയയും ഇല്ലാതെ ഈ കല്‍പ്പിക്കുന്നത് ..
ഞാന്‍  ; അല്ലമ്മാ ..എന്താ ഈ കാസറ്റ് ...?
ഉമ്മ ;അതൊന്നും ജ്ജി അറിയണ്ടാ ..ഇജ്ജി പോയി ആ റേഷന്‍ കടയില്‍ പറഞ്ഞാ മതി.പൈസയും കൊടുക്ക്‌ ,അവര് തരും ..
ഞാന്‍  ; അല്ല ഈ റേഷന്‍ പീട്യ എവിടെയാ ...?
ഉമ്മ  ;അതാ അങ്ങാടിയില്‍ പോയി ആരോടെങ്കിലും ചോദിച്ചാല്‍ മതി .ഓല് കാണിച്ചു തരും ...
ഞാന്‍  ;എനിക്കറിയില്ല ..ഞാന്‍ പോവൂലാ ..വേറെ ആരെയെങ്കിലും പറഞ്ഞയച്ചാ പോരെ .?
ഉമ്മ  ;ഇന്നാ ഞാന്‍ പോയി വാങ്ങി കൊണ്ട് വരാം ..അടുത്ത് നിന്ന പെങ്ങളോടു " ഡീ ന്‍റെ പര്‍ദ്ദ ഇങ്ങെടുത്താ ..ഞാന്‍ ആ റേഷന്‍ ഷാപ്പില്‍ പോയി കാസറ്റ് വാങ്ങി വരാം " ....!
ഞാന്‍  ;ഇന്നാ ഇങ്ങട്ട് തരി ..ഞാന്‍ തന്നെ പൊയ്ക്കോളാം ...

   അങ്ങിനെ കാസറ്റ് എന്താ ,റേഷന്‍ കട എവിടെയാ എന്നറിയാത്ത ഞാന്‍ കന്നാസും റേഷന്‍ കാര്‍ഡും വാങ്ങി അങ്ങാടിയിലേക്ക് നടന്നു.ഇതിപ്പോ ഓപണ്‍ ആയി ചോദിക്കാനും പറ്റില്ല.ആരെങ്കിലും കേട്ടാല്‍ കളിയാക്കും ,അത് കൊണ്ട് റേഷന്‍ കട എവിടെ എന്നന്യേഷിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരാളെ തിരഞ്ഞു .അപ്പൊ അതാ വരുന്നു.ഒരു ചെറിയ കുട്ടി .തലയില്‍ ഒരു ചെറിയ ചാക്കുമുണ്ട് ,കയ്യില്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഉള്ള പോലത്തെ റേഷന്‍ കാര്‍ഡും.മെല്ലെ അവന്‍റെ അടുത്ത് ചെന്നിട്ട് ..
അല്ല  ,ജ്ജി എവിടുന്ന് വര്യാ ..?
അവന്‍  ആദ്യംഅവന്‍റെ കയ്യിലുള്ള റേഷന്‍ കാര്‍ഡിലേക്കും പിന്നെ എന്നെയും നോക്കി ..
റേഷന്‍ പീട്യെന്നു..
അവിടെ കാസറ്റ് ഉണ്ടോ ..?
ഇണ്ട് ..!
അല്ല  ,സത്യത്തില്‍ ഈ റേഷന്‍ പീട്യ എവിടെയാ ..?
പയ്യന്‍ അന്തം വിട്ടു എന്നെ നോക്കി.അവന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായും അവസാനമായും ആയിരിക്കും ഒരുത്തന്‍ സ്വന്തം നാട്ടിലെ റേഷന്‍ കട അന്വേഷിക്കുന്നത് ..
അവന്‍ ചാക്ക് നിലത്ത് വെച്ച് കറക്റ്റ് സ്ഥലം പറഞ്ഞു തന്നു ..


അങ്ങിനെ ഞാന്‍ പയ്യന്‍ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് കന്നാസും കാര്‍ഡുമായി നടന്നു .അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ എന്നെ പോലെ കുറെ പേര്‍ കാര്‍ഡും കന്നാസും കവറും ഒക്കെ ആയി ക്യൂ നില്‍ക്കുന്നു .ഞാനും പോയി ക്യൂ നിന്നു ..

                                                                                            തുടരും




ഇത് വായിക്കുന്നവരോട് ...ഈ കാസറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മണ്ണെണ്ണ ആണോ ,എങ്കില്‍ അത് എന്തിനാ ഉപയോഗിക്കുന്നത് .?
.

Friday, 23 September 2011

ഈ വണ്ടി ഏതു വരെ പോകും ....?



       ഉമ്മു ജാസ്മിനും ചെറുവാടിയും ഒക്കെ നാട്ടില്‍ പോയി വരികയും അവര്‍ നടത്തിയ യാത്രകള്‍ എഴുതി ആളാകുകയും ചെയ്തതോടെയാണ് ബ്ലോഗിങ് നിര്‍ത്തി ഡീസന്റ് ആയിരുന്ന എനിക്ക് വീണ്ടും എഴുതാന്‍ പൂതി വന്നത് ..പൂതി വന്നാല്‍ പിന്നെ വേറെ മാര്‍ഗമില്ല ..എഴുതി തീര്‍ക്കുക തന്നെ ...


      നാട്ടില്‍ എത്തികുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കു ശേഷംപതിവ് പോലെ രാവിലെ ബാപ്പ കടയില്‍ പോകുന്നത് വരെ ബാപ്പാനെ ബോധിപ്പിക്കാന്‍ കുറച്ചു നേരം ഖുര്‍ആന്‍ ഓതി ബാപ്പ പോയ ശേഷം ഇനിയെന്ത് എന്നാലോചിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് ഒരു പൂതി മനസ്സില്‍ തോന്നിയത് .വയനാട് പോയാലോ എന്ന് .പലപ്പോഴായി പലരും നടത്തിയ വയനാട് യാത്രകള്‍ ബ്ലോഗുകളിലും മറ്റും വായിച്ചതും എവിടെയൊക്കെയോ കണ്ട വയനാടന്‍ ദൃശ്യങ്ങളും ഓര്‍ത്തപ്പോള്‍ പിന്നെ വേറെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല.ഉമ്മാനോട് "ഇപ്പൊ വരാട്ടോ "എന്നും പറഞ്ഞു മെല്ലെ മുങ്ങി..റോഡില്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ് ആലോചിച്ചത് ..അല്ല ഈ വയനാട് ഏതു ഭാഗത്തേക്കാണ് ,ഏതു ബസ്സില്‍ ആണ് കയറേണ്ടത്.നാട്ടുകാരോട് ചോദിക്കാം എന്ന് വെച്ചാല്‍ കുറെ ചോദ്യം ഉണ്ടാവും.പോരാത്തതിന് ഞാന്‍ വീട്ടിലും നാട്ടിലും ഉടുക്കുന്ന കള്ളിതുണിയും ഷര്‍ട്ടും ആണ് ഇട്ടിരിക്കുന്നതും.ആ കോലത്തില്‍ വയനാട്ടില്‍ പോയാല്‍ പിന്നെ അത് മതി നാട്ടുകാര്‍ക്ക് പറഞ്ഞു ചിരിക്കാന്‍ .!


    പിന്നെ കൂടുതല്‍ ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒന്നും നിന്നില്ല .എന്‍റെ സ്ഥിരം ഐഡിയ എടുത്തു.എവിടെ പോകണം എങ്കിലും ആദ്യം കൊണ്ടോട്ടിയിലേക്ക് ബസ്‌ കയറി അവിടെ നിന്നും കോഴിക്കോട് പോവുക.അവിടെ നിന്ന് ഒരു വിധം എല്ലാ സ്ഥലത്തേക്കും ബസ്‌ ഉണ്ടാവും.അങ്ങിനെ നേരെ കോഴിക്കോട് പിടിച്ചു.അവിടെ എത്തി കുറച്ചു നേരം ചുറ്റി കറങ്ങി.കോഴിക്കോട് ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിനു മുന്നില്‍ ഫ്രൂട്ട്സ് കച്ചവടം നടത്തുന്നവരുടെ അടുത്ത് പോയി മാങ്ങക്കും നാരങ്ങക്കും ഒക്കെ വെറുതെ വില ചോദിച്ചു.പിന്നെ കവാടത്തിന്റെ സൈഡില്‍ ഇരുന്നു പത്രങ്ങളും മാസികകളും വില്‍ക്കുന്ന കാലിനു സുഖമില്ലാത്ത ആളുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് കുറച്ചും നേരം നോക്കി നിന്നു.എന്‍റെ ഇഷ്ട്ട ടീം ബാഴ്സിലോണയുടെ മുഴുവന്‍ ടീം അംഗങ്ങളും ചാമ്പ്യന്‍സ് ലീഗും പിടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന മുഖചിത്രം ഉള്ള മാതൃഭുമി സ്പോര്‍ട്സ്‌ മാസിക കണ്ടപ്പോള്‍ വാങ്ങാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല ...!

    പിന്നെ നേരെ വയനാട് പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു .വയനാട്ടിലേക്കുള്ള ബസ്‌ തിരഞ്ഞു നടന്നു.അത്ഭുതം.ഒറ്റ ബസ്സും വയനാട് പോകുന്നില്ല.ഒരു നിമിഷം ഞാന്‍ സംശയിച്ചു നിന്നു.ഇനി കോഴിക്കോട് നിന്നു വയനാട്ടിലേക്ക്‌ ബസ്സില്ലേ.ഇനിയെന്ത് ചെയ്യും ...അവിടെയുള്ള ഒരു തലയില്‍ ചുവന്ന തുണി കെട്ടിയ ഒരാളോട് ചോദിച്ചു{സ്റ്റാന്റില്‍ ലോഡ്‌ എടുക്കുന്ന.}.അപ്പൊ അയാള്‍ ചൂണ്ടി കാണിച്ച ഭാഗത്തേക്ക്‌ നടന്നു.അവിടെ പോയപ്പോള്‍ വയനാട് എന്ന ബോര്‍ഡ്‌ കാണുന്നില്ല.അവിടെ കൂട്ടം കൂടി നിന്നു തമാശ പറയുന്ന ബസ്‌ ജീവനക്കാരോട് ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവര്‍ എന്നെയും എന്‍റെ തൊട്ടടുത്ത്‌ നിര്‍ത്തിയിട്ട ബസ്സിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.സംഭവത്തിന്‍റെ കിടപ്പ് വശം എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി.ജാള്യത മറച്ചു വെച്ച് മാസിക ഒന്നും കൂടി ചുരുട്ടി പിടിച്ചു അതില്‍ കയറാന്‍ വേണ്ടി നടന്നപ്പോള്‍ പിറകില്‍ നിന്നു ആ ബസ്സിന്‍റെ കണ്ടക്റ്റര്‍ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.എവിടെയാണ് പോകേണ്ടത്..?

ഞാന്‍ ; വയനാട്‌ ..

കണ്ടക്റ്ററുടെ സുഹൃത്ത് ; അതെ ,വയനാട്ടില്‍ എവിടെയാണ് ...?

ഞാന്‍  ; വയനാട്

കണ്ടക്റ്റര്‍ {സംശയത്തോടെ}  ; വയനാട് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു ജില്ലയാണ് ,,താങ്കള്‍ക്ക് എവിടെയാണ് പോകേണ്ടത് ..

ഞാന്‍ ;{തല ചൊരിഞ്ഞു കൊണ്ട് }; അല്ല അപ്പൊ ഈ ചുരം ...!...ഒരു മിനിറ്റേ ..ഞാന്‍ ഒന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കട്ടെ ..അവിടെ എന്‍റെ ഒരു ഫ്രെണ്ടിനെ കാണാന്‍ പോകുവാ ,അവന്‍ എന്നോട് വയനാട്‌ എത്തിയാല്‍ വിളിക്കാന്‍ ആണ് പറഞ്ഞത് എന്നും പറഞ്ഞു മൊബൈലും എടുത്തു വയനാട്ടില്‍ പോകാന്‍ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് അവിടെ നിന്ന് മെല്ലെ മുങ്ങി..

   കുറച്ചു മാറി നിന്ന് ആര്‍ക്കു വിളിക്കും എന്നാലോചിച്ചു നിന്നപ്പോഴാണ് ബ്ലോഗര്‍ ജാബിര്‍ മലബാരിയെ ഓര്മ വന്നത്.അവനാണെങ്കില്‍ വീട്ടില്‍ ചോദിക്കാനും പറയാനും ഒന്നും ആരുമില്ല എന്നാ തോന്നുന്നത് .ഫുള്‍ ടൈം ചെക്കന്മാരെയും കൂട്ടി തന്‍റെ പൊട്ടന്‍ ക്യാമറയും എടുത്തു ലോകം ചുറ്റലാണ് അവനു പണി.എന്തായാലും അവനു വിളിച്ചു.  ,,,
ഇതാണ് ആ പഹയന്‍ ...സ്വന്തമായി അഞ്ചാറ് ബ്ലോഗുണ്ട്


ഞാന്‍ ; ഹല്ലോ .അസ്സലാമു അലൈക്കും ..ഇജ്ജി തെരക്കിലാ

ജാബിര്‍  ;അല്ല ,ഞാന്‍ തൃശൂരാ ...!

ഞാന്‍ ; അത് സാരല്യ ..എടാ ഈ വയനാട് ചൊരം കയിഞ്ഞ അപ്പന്നെ ബെര്ണ ഒരു സ്ഥല്‍ത്തിന്‍റെ പേര് പര്‍ഞ്ഞാ ...

ജാബിര്‍ ; അത് പിന്നെ കുറെ ഉണ്ട് ..{അവന്‍ കിട്ടിയ ചാന്‍സ്‌ മുതലാക്കി വയനാടിനെ കുറിച്ചുള്ള അവന്‍റെ അറിവുകള്‍ വാരി വിതറാന്‍ തുടങ്ങി ,കോഴിക്കോട് നിന്നും വയനാട്‌ അവസാനം വരെ ഉള്ള സകല സ്ഥലങ്ങളുടെ പേരുകള്‍ ഒറ്റ ശ്വാസത്തില്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തു ..ഭാഗ്യം എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല ...}

അവസാനം അവന്‍ പറഞ്ഞ പേരുമായി വീണ്ടും കണ്ടക്റ്ററുടെ അടുത്തേക്ക് ..അവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും ആ പേര് എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് മറന്നു പോയി....!

അവസാനം കണ്ടക്റ്ററോട് ; അല്ല ഈ ബസ്സ്‌ എവിടെ വരെ പോകും ...?

അയാള്‍  ; സുല്‍ത്താന്‍ ബത്തേരി ...

ഞാന്‍ ; എന്നാല്‍  അവിടേക്ക് ഒരു ടിക്കെറ്റ് തരൂ ..ഞാന്‍ എനിക്ക് വേണ്ട സ്ഥലം എത്തുമ്പോള്‍ ഇറങ്ങിക്കോളാം ....{ബ്ലോഗറോടാ അവന്‍റെ കളി ....!}

അയാള്‍  അന്തം വിട്ടു എന്നെ കുറച്ചു നേരം നോക്കി .പിന്നെ ടിക്കറ്റ്‌ മുറിച്ചു തന്നു.മടക്കി കുത്തിയ കള്ളി തുണി അഴിച്ചിട്ട് നേരെ ബസ്സില്‍ കയറി സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു കയ്യിലുള്ള സ്പോര്‍ട്സ്‌ മാസിക തുറന്നു മടിയില്‍ വെച്ചു.എന്നിട്ട് പുറത്തേക്കു നോക്കി കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ തുടങ്ങി ....

                                                                                                      തുടരും 
.